2021-03-07 huis

Vieringen in het licht van bemoediging 7 maart 2021
Een bijzondere viering: een overweging over ‘huis’, terwijl er ook een persoonlijke mededeling is gedaan over een aanstaand beroep.
Onderstaande teksten had ik voor mij liggen, ook beschikbaar als PDF.

Welkom (ouderling)

Komen
Lied 531: 2 (Jezus die langs de straten kwam)
Woorden van bemoediging

LIEFDE IS EEN HUIS OM IN TE WONEN

Liefde is een huis om in te wonen,
plaats waar God op onze thuiskomst wacht,
waar wij weer op adem kunnen komen,
waar wij kunnen schuilen in de nacht.

Liefde is een woning waar steeds plaats is
voor de reiziger die komen kan,
als hij niet tot reizen meer in staat is.
Liefde is een vuur, een vrouw, een man.

Liefde is een huis om in te wonen,
plaats waar mensen voor elkaar bestaan,
waar gegeven wordt en niet genomen,
waar de geest van Christus wordt verstaan.

Liefde is een schuilplaats voor verdrukten,
niet te vinden voor geweldenaars,
die wat zwak en weerloos is verdrukken;
voor geweld is in dit huis geen plaats.

Liefde is een plaats om te ontvangen
Hem die aan de tafel wordt verwacht,
want naar Liefde uit gaat zijn verlangen.
Zal Hij ons hier vinden deze nacht?

Gedicht van René van Loenen

Instrumentale muziek

Ontsteken van licht (lichtje op de kaarsenboom)

Gezegend de Ene,
die ons opdraagt
het licht te ontsteken.

Op de drempel
Genade en vrede voor u en jullie allemaal, van God onze Vader en van Jezus Christus onze heer – AMEN
Onze hulp is in de naam van de Heer – DIE HEMEL EN AARDE GEMAAKT HEEFT

Wij zoeken ons thuis bij U, God.
Een thuis dat niet hangt aan één plaats of één tijd.
Maar een thuis voor onderweg.
In het vertrouwen dat u ons tegemoet komt.
Ook als wij in het duister tasten.
Ook als angst ons aangrijpt.
Wees ons thuis, God.

Wij zoeken samen een thuis, God.
Bij elkaar.
Bij wie ons bekend en vertrouwd is.
En we willen ook een thuis zoeken bij die vreemdeling die ons leven kruist.
Stel ons open voor haar of hem die onverwacht er is.
Dat we de ander niet afwijzen, maar ontvangen als een geschenk.

Om de thuis- en dakloze
waar ook ter wereld.

Om wie gastvrij haar of zijn huis openzet,
ook al raden alle anderen het af.

Om wie de ander onderdak biedt,
op plekken op deze aarde waar alleen de sterkste lijkt te overleven

Hier zijn wij, God.
Uw mensen, 40 dagen onderweg.
Thuis bij u.
Maak ons tot een thuis voor elkaar.
Adem in en door ons uw Geestesadem.
Opdat wij leven – kome wat komt.

Allen AMEN

Lied 321: 1, 2 gezongen, 3 gesproken voorganger, 7 gezongen (Niet als een storm, als een vloed)

Woord
Met de kinderen: film met projectlied, projectverbeelding (vogelhuisje)
Johannes 14: 1-7
Instrumentale muziek

Overweging

Huis van God
Veel kamers.
Andere woningen dan waar onze woningmarkt over gaat, dat voelen we wel aan.
Jezus gaat niet ergens een bouwproject beginnen.
Nee: hij maakt plaats.
Een plek om te zijn.
Een ruimte waarvan je met Jacob kunt zeggen: Ja, dit is een huis van God.
Ee plaats waar je niet wordt afgerekend.:
niet op je inkomen of je werk
niet op wie je allemaal kent of wat je hebt gemist
Nee, een plaats, een thuis, een woning.

Maar ook: Jezus maakt plááts – hij geeft zijn leerlingen ruimte.
Van de gemeente wordt vaak gesproken als huis van God.
De bijbel zou dat zo’n 85 keer zeggen, volgens Okke Jager.
Het huis van God zit dus ook dicht op onze huid.
Jezus benadrukt dat verderop:
Wie op mij vertrouwt
zal hetzelfde doen als ik,
en zelfs meer dan ik.
Zo wordt het concreet wat hij heeft gezegd op de vraag hoe we in die woning komen:
Ik ben de weg, de waarheid en het leven.
Dat wordt concreet als jij en ik ons met elkaar laten verbinden door Jezus.

Vele woningen – dat is op de manier van Jezus in het leven staan.
Dan gaat het niet over stikstofproblemen die ons ervan kunnen weerhouden.
Nee, het gaat over ruimte, ademruimte, zuurstof, geestesruimte.
Op de adem van de liefde maakt Jezus plaats in en tussen ons voor vele woningen.
Dat is leven.

Al vele jaren gaat er een gedicht van Gabriel Smit met mij mee.
Dat gedicht verbind ik met de bijbellezing van deze zondag.

En wat wij nu moeten doen?
Ik durf het haast niet te zeggen,
want al wat ik nog kan beweren,
klinkt erg klein.

Ik moet gewoon zijn waar ik ben,
ik moet doen wat ik doen moet,
ik moet geven wat ik kan geven,
ik moet leven.

Niet voor mijzelf maar voor het leven
zelf, om het leven van allen,
leven met mijn schuld, ons
aller schuld.

Leven met de bloedhond hart,
met de diefstal huis,
met de wildernis dorp, en
het oerwoud stad.

Leven en de gewone dingen doen,
“onze vader” zeggen en het geloven,
proberen de aarde bewoonbaar
te maken.

Een huis bouwen voor de mensen,
een oud nieuw huis voor alle
kinderen en alle doden,
in zijn naam.

Gabriël Smit
in Gedichten

Als Jezus over een huis spreekt dan kun je dat op veel plaatsen vertalen met gemeenschap.
Met de mensen met wie je verbonden bent.
Ook elders in de bijbel komt het woord ‘huis’ voor met de betekenis van alle dierbaren die bij je horen.
Zo kan er van iemand worden gezegd dat zij of hij tot geloof komt ‘met heel haar of zijn huis’.
Huis, woning, heeft in de bijbel dus alles te maken met verbondenheid.
In het verhaal van Johannes gaat het om de verbondenheid met Jezus Christus – en zo met God.

Daar hoeft niet altijd een steen aan te pas komen.
Jacob kon het onder de blote hemel, ver van zijn familie, toch hebben over een huis van God.

Verbonden zijn met elkaar is in deze tijd lastig.
Maar we voelen aan, juist nu, dat dit juist zo wezenlijk is voor menselijk bestaan.
Verbondenheid tussen de generaties.
Verbondenheid met je generatiegenoten, met degenen die zich herkennen in jouw situatie.
In dit huis, waarover Jezus spreekt, komt daar een derde vorm van verbondenheid bij: die in het geloof.
Ook in je zoeken en je twijfelen – je kunt elkaar aanspreken op Jezus Christus.
Of je je nu nauw verbonden voelt met hem of je grote vragen hebt, spreek met elkaar erover.
Laat je door die naam met elkaar verbinden.
Hoe lastig dat ook is.

Want verbonden zijn met God is voor velen lastig, anders dan vroeger.

Hoorde ik maar eens wat van God.
Zond hij maar eens een engel op mijn pad.

Maar het zou wel eens kunnen zijn dat die stem van God of die engel zich verhult in onze medemens, onze geloofsgenoot.
Als we onze medemens vooral laten uitspreken.
Niet meteen denken: ik weet al wat zij of hij bedoelt, zeker niet als het gaat om geloof en twijfel.

Luisteren, ook tussen de regels en in de stilte.

God, luisterende God,
we danken U voor de zegen van de stilte.
De stilte van de zon die opkomt.
de stilte van de mist over de heuvels.
De stilte van het luisteren.
De stilte aan het eind van het verhaal.
De stilte tussen de tonen in de muziek.
De stilte tussen vrienden… (Jan Sutch Pickard, Liedboek 2013, p. 1415)

Misschien dat God zo dichterbij is dan wij denken.

wie op mij vertrouwt
zal het zelfde doen als ik
en zelfs meer dan dat…

Jezus was alleen, maar wij kunnen elkaar allemaal die luister-stilte schenken.

Als Jezus zegt dat hij heengaat om plaats te bereiden, dan maakt hij niet alleen dáár, ver weg, een woning.
Nee, hij doet dat ook hier, onder ons.
Misschien wel juist hier, door plaats te maken onder ons, voor zijn geestesadem.

Gods woning is ook daar waar jij iemand hóórt die zegt: ik voel me zo verlaten – en je hóórt en je luistert dóór…
Plaats van de Geest is daar waar iemand jouw zwijgen deelt, uithoudt, niet opvult met teveel woorden…
En waar je met en door elkaar ontdekt dat de woorden van Jezus voor jullie samen zijn bedoeld…

Een huis bouwen voor de mensen,
een oud nieuw huis voor alle
kinderen en alle doden,
in zijn naam.

Andere woningen – niet bepaald door concurrentie of haast, wantrouwen of verschil in macht en aanzien.
Nee – gij geheel anders:

Klópt het hoe het in je ontmoeting met de ander eraan toe gaat?
Is het fair tussen jou en de ander, is het eerlijk, jullie omgang met elkaar?
Laten je, samen met de ander, ruimte tussen jullie in voor de Geestesadem?

Dat zou wel eens de plaats kunnen zijn die Jezus maakt: waar ik ruimte maak voor jou, waar jij ruimte maakt voor mij.

Een thuis, een huis van de Geest – de geest van de Vader.
Een plaats waar het lied klinkt:

Roep onze namen
dat wij u horen
dat wij weer ademen
dat wij u leven  (Huub Oosterhuis)

Een samenzijn, niet bepaald door economie, arbeid of netwerk.
Een geloofsgemeenschap, bepaald door liefde, aandachtig vertrouwen, fairness.

Leven en de gewone dingen doen,
“onze vader” zeggen en het geloven,
proberen de aarde bewoonbaar
te maken.

Een huis bouwen voor de mensen,
een oud nieuw huis voor alle
kinderen en alle doden,
in zijn naam.

Amen.

Antwoord
Lied 273: 1, 2 gezongen, 4 gesproken voorganger, 5 gezongen (Looft God die zegent al wat leeft)
Persoonlijke mededeling

Lieve mensen,
het was of sommige van jullie het in de gaten leken te hebben, de afgelopen weken.
Een paar keer de vraag “Hoe lang sta je nu eigenlijk al in Zoetermeer? Twaalf jaar bijna al weer zeg…”
En wat ik op dat moment nog niet kon zeggen was dat er al wekenlang gesprekken waren tussen een beroepingscommissie en ons.
Gisteren is er door de gemeentevergadering van de gereformeerde kerk in Nieuwendijk besloten om een beroep op mij uit te brengen.
Ik heb dat de afgelopen dagen aan de kerkenraadsleden laten weten. En bij de meesten overheerste de verrassing.
Het zal dus denk ik menigeen nu ook zo gaan: dat zagen we niet aankomen.

Maar het is nu toch zo.

Komende dagen is er nog een bezwaartermijn als iemand in Nieuwendijk vindt dat de procedure niet goed is verlopen.
Maar zonder bezwaren zullen we a.s. zaterdag het beroep in ontvangst nemen.
Een bijzondere tijd voor ons en voor de twee gemeenten hier in Zoetermeer en Benthuizen.
Vóór de stille week aanbreekt willen we een besluit nemen op dit beroep.
Afgelopen week waren de voorzitters van Zoetermeer, Benthuizen en Nieuwendijk en ondergetekende bij elkaar.
En die zeiden: spreek dit nu maar uit vóór de voorbeden, Nico.
Want dan willen we ook met en voor jou en Heleen bidden.
Dat raakt.
Dat doet ons goed.

Voorbeden, Stil gebed, Gezamenlijk gesproken Onze Vader
Mededelingen en aandacht voor de inzameling van de gaven & ZWO-project

Gaan
Zegen in beurtspraak en gesproken ‘amen’

De vrede van God die alle verstand te boven gaat
zal uw harten en gedachte bewaren
in Christus Jezus, onze Heer,
door de heilige Geestesadem

Allen AMEN

Lied 823: 1, 5 (Gij hebt, o Vader van het leven)

Predikant